مادر

مادر

محیط خانه زرخساره توروشن بود

هماره لطف توچون سایه برسرمن بود

تومادرای همه هستی من زهستی تو

مدام در بیانت مرابه دامن بود

کلام دلکش ودست نوازشت مادر

چو حلقه ای زمحبت مرابگردن بود

فضا وساحت کانون خانواده ما

زجانفشانی ات ای مادرچوگلشن بود

ملک به خاکت اگرسجده آوردنه خطاست

که ازنخست تورارتبه ستودن بود

کنون زداغ تودرخانه چونظرکردم

برآسمان زفراغت فغان وشیون بود

سفارشت چونموده خدای درقران

ازآن به وصف تو«سالار»طفل الکن بود

بهشتت هر چه باشد باز جایش زیر پای مـادران این دنیاس !